Przyjdź.

Na szczęście,
ty znasz już koniec
mej historii, którą opowiem.
Wiesz już,
że przeżyłam,
skoro dzisiaj z tobą tu stoję.

Daleko, daleko stąd,
gdzie słońce i kwiaty są wieczne,
poczułam największy chłód
co zaprzeczył, że jeszcze masz serce

Jeśli nasze drogi są tak odległe,
dlaczego wciąż mnie wołasz?
Jeśli jesteś pewna, że niepotrzebnie,
dlaczego wciąż mnie wołasz?

Jesteś wciąż tak piękna,
Królowo Śniegu,
niewinna nic nikomu.
Ale nie ma w tobie słońca dla mnie,
dlatego chcę do domu.

Natalia Przybysz.