Dziś czuję się o wiele lepiej już. Zaczynam doceniać ten cudowny przaśny dźwięk za moim oknem. Zawsze słuchać czeską telewizję podkręconą na cały regulator i szmer ludzi w pobliskiej restauracji.

Skrobię paznokciem farbę na parapecie, farba odpryskuje - tak samo jak mój lakier na paznokciach. Słucham sobie tego wszystkiego w oknie, patrzę sobie na to wszystko i myślę, że jednak trudno by mi było odejść tak dzisiaj. Chcę jeszcze coś z tego powyciskać, chcę jeszcze pobyć tutaj. Nawsłuchać się, nawąchać, poodpryskiwać jeszcze trochę farby. Napatrzeć się na to późnoletnie słońce, nacieszyć się, nagromadzić wspomnienia, nakochać, nabrzmieć.

Uważam, że byłam z Tobą tylko by udowodnić coś sobie i Tobie. Że nie jestem aż taka zepsuta; że potrafię się sobą dzielić. Jednak zawiodłam. Bo jestem zła i zepsuta do szpiku kości.

Źle się dziś czuję. Mam wrażenie, że wszystkie siły odchodzą ode mnie. Jest mi źle. Życie przecieka mi przez palce, bo ciągle - ustawicznie - chcę się na kimś oprzeć. Zapominam, że można oprzeć się na sobie. Jednak nie bardzo wiem jak mam to zrobić. Chciałabym mieć w sobie oparcie; chciałabym umieć walczyć i mieć wszystko w dupie. Chciałabym nie odczuwać świata zbyt boleśnie.

Porzuć to, zostaw w spokoju. Nie dotykaj. Nie potrafisz nad tym zapanować. To jest jak potwór, który zżera cię od środka. Zapomnij o wszechświecie i wszechbycie. Bądź dla siebie.

Brakuje mi tych wtorków, kiedy mogłam się wysłowić. Kiedy mogłam opowiedzieć całą mnie - a nigdy nie starczało czasu...

Lato wybuchło z całych sił. Jakoś nie potrafię cieszyć się latem.

Dzisiaj Tomek miałby trzydzieste urodziny. Bardzo tęsknię. Nie zapukam już w to okno nigdy.

Sean wczoraj przyleciał. Było miło powspominać, pomarzyć; ułożyć nową przyszłość razem. Zawsze tak robimy. Mimo, że wiemy, że nigdy nic z tego nie będzie. On mi bardzo pomaga marzyć.

Znów mam tę namiastkę szczęścia.

Me: Hello Princess!
How was first night at Brix?

SS: I am a princess and it was good.

Me: Great! I'm glad
And Today we are going DAAAANCING!

SS: We can dance if we want to.

Me: Yes we can! We can do everything! It's Friday! And we are (ekhm!) relatively young and relatively bautiful!

SS: We are both young and beautiful.

xxxx

Zatańczymy jak za starych czasów.

To jest niesamowite jakim zgranym teamem jesteśmy, gdy jesteśmy razem.
Co zrobić, żeby to nie było tylko na chwilę?