Spójrz wokół siebie.

Tak po prostu się rozejrzyjcie.

Tak, po prostu - po ludzku.

Czy ktoś nie woła o pomoc?

Czy ktoś nie pragnie przyjaźni bardziej niż ktokolwiek inny?

Osoba z zaburzeniami nie powie wam, że potrzebuje spaceru, bliskości.

Osoba z zaburzeniami myśli, że wszystkim przeszkadza, więc o ten spacer nie poprosi

I to jest ten paradoks.