Wszystko jest takie psie. I za grube w pasie trochę...

Ale i tak mam fajnie w głowie...
Bezsenność znów się wdziera, Boszzzz ja powinnam juz dawno spać!
Ale zrobiłam dziś wszystko, co było do zrobienia, dlatego jestem zadowolona. Zaczynam ogarniać nieźle.

Mam swoje postanowienia do spełnienia i ich będę się trzymać. Będę. A może nie? Zobaczymy jak wyjdzie...

Oprawiłam dziś zdjęcie w ramkę. Tak, nasze zdjęcie. I postawiłam na biurku. A niech jest. Niech stoi. Zawsze jest miło coś wspomnieć od czasu do czasu...

Jest godzina trzecia za trzy. Sen nie przychodzi. To już przyzwyczajenie.

Złapałam dziś Cię za nogi. I ja już będę się tak Ciebie trzymać. Bo tak mi raźniej.

Z wolnych zapisków można wydedukować, że ja chyba mam nie po kolei w głowie. Ale kto z nas ma? Z resztą - co to znaczy PO KOLEI? Że w kolejce? Że w rządku? Że porządek jest? Kto z nas ma porządek??

Bo to jest tak, że za każdym razem kiedy chcę napisać coś, z tego czegoś powstaje nic. Taki już mam chaos. Ale całkiem przyjemny chaos.

I dość na dziś. Jest trzecia, już nie za trzy. Czas się kłaść. Sesja. To się zbliża i śmieje się ze mnie. Ech, znów dasz radę, przecież wiem...

Żyjemy jeszcze. I chyba to się najbardziej liczy. A jak nie, to nie chcę wiedzieć, co się tak naprawdę liczy...

Zaznajamiam się z nową mną. Z taką, co połyka dni i noce całymi garściami, taką, co umie, jeszcze jest w stanie wstać rano do pracy, południem jechać na uczelnie, a wieczorem uczyć ludzi, a noce spędzać na nauce siebie samej. Zaznajamiam się z tym wszystkim. Na nowo. Bo trzeba. Bo zaniedbałam. I ja wiem to!