Dziś czuję się o wiele lepiej już. Zaczynam doceniać ten cudowny przaśny dźwięk za moim oknem. Zawsze słuchać czeską telewizję podkręconą na cały regulator i szmer ludzi w pobliskiej restauracji.

Skrobię paznokciem farbę na parapecie, farba odpryskuje - tak samo jak mój lakier na paznokciach. Słucham sobie tego wszystkiego w oknie, patrzę sobie na to wszystko i myślę, że jednak trudno by mi było odejść tak dzisiaj. Chcę jeszcze coś z tego powyciskać, chcę jeszcze pobyć tutaj. Nawsłuchać się, nawąchać, poodpryskiwać jeszcze trochę farby. Napatrzeć się na to późnoletnie słońce, nacieszyć się, nagromadzić wspomnienia, nakochać, nabrzmieć.