AL(L).

Był kiedyś ktoś. Znacznie starszy ode mnie. Ale lubiliśmy się. Zawsze. Czystą, cholerną przyjaźnią. Bo wiedzieliśmy, że mamy ten sam problem. Rozpoznaliśmy się po prostu. I teraz kiedy jest źle, jest naprawdę źle, ja go naprawdę rozumiem. Zawsze się rozumieliśmy na przestrzeni mikrokosmicznej. Teraz też się rozumiemy. A pisz! Pisz, bo ja to rozumiem. Rozumiem to wszystko. Nie umiem nie rozumieć. Mimo, że inni nie rozumieją. To jest problem ludzi inteligentnych na tyle, by nie pojmować innych, ale nieinteligentnych na tyle, by nie pojąć samego siebie... Pisz zatem, ja zrozumiem, ja odpowiem. Tęskniłam za Tobą, tęsknię i teraz. Nawet jeśli masz problemy - ja tęsknię.

Jak jesteś mi cholernie bliski - tylko Ty rozumiesz.