Znowu budzę się bez marzeń. Znów mam śnić o niczym. To uciążliwe...

Straciłam po drodze tylu ludzi. Tak się robi? Czy to ze mną jest coś nie tak? Ale ja przecież nie będę żyć z kimś, kto nie daje mi żyć. Zastanawiam się, czy to normalne. Chyba tak. Bo jeśli czujesz, że jest ci źle z tym, co akurat masz, chcesz to po prostu zmienić. Więc chyba normalne.